Κανόνες επιβίωσης και συνεργασία – Οι άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν τους άλλους συνεργαζόμενοι, έχουν λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης;

ΕΓΩ_ΣΥΝΕΡΓ8Η φυσική επιλογή είναι μια αδυσώπητη διαδικασία. Μόνο τα «αρμοστικότερα» άτομα επιβιώνουν και καταφέρνουν να αναπαραχθούν και να μεταβιβάσουν τα γονίδιά τους στην επόμενη γενιά. Αυτό δημιουργεί έναν γρίφο όσον αφορά τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Ας υποθέσουμε ότι έχετε την τάση να μοιράζεστε την τροφή σας με φίλους με τους οποίους δεν έχετε συγγένεια εξ αίματος. Αν η τροφή σπανίζει, τότε η γενναιοδωρία σας θα βοηθήσει τους φίλους σας να γίνουν ισχυρότεροι. Συνεπώς, θα κάνει εσάς λιγότερο ισχυρούς (λιγότερο ικανούς να επιβιώσετε). Έτσι, τα γονίδια που συμβάλλουν στην επιθυμία σας να μοιράζεστε την τροφή σας έχουν λιγότερες πιθανότητες να μεταβιβαστούν στις επόμενες γενιές συγκριτικά με τα γονίδια που θα σας έκαναν να κρατήσετε όλη την τροφή για τον εαυτό σας. Από πού λοιπόν προέρχεται το μοίρασμα της τροφής;

ΕΓΩ_ΣΥΝΕΡΓ6Αυτό είναι το αίνιγμα της συνεργασίας και του αλτρουισμού: φαίνεται ότι όσοι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν τους άλλους θα έπρεπε να έχουν λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης από εκείνους που ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους. Σύμφωνα με την ορολογία της θεωρίας παιγνίων, οι συνεργάσιμοι, που είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ένα προσωπικό τίμημα για να βοηθήσουν μια ομάδα ατόμων, έχουν λιγότερες πιθανότητες να επιβιώσουν απ’ ό,τι οι τσαμπατζήδες, που δεν πληρώνουν κανένα προσωπικό τίμημα, αλλά επωφελούνται από τις προσπάθειες της ομάδας.

Συνέχεια

Advertisements

Με συνεργασία και στήριξη πετυχαίνει τους στόχους της μια ομάδα ανθρώπων

 

Πότε πετυχαίνει τους στόχους της μια ομάδα ανθρώπων;
Η κοινωνικο-ψυχολογική άποψη της Elinor Ostrom

Μια ποδοσφαιρική ομάδα, μια σχολική τάξη, ένα μουσικό συγκρότημα, μια θεραπευτική ομάδα, μια εμπορική επιχείρηση και γενικότερα κάθε ανθρώπινη συνομάδωση με συγκεκριμένους στόχους, έχει να αντιμετωπίσει το θεμελιώδες πρόβλημα της σωστής, δίκαιης, αποτελεσματικής και ορθολογικής διαχείρισης των ανθρώπινων πόρων. Καλείται δηλαδή να αναπτύξει ένα σύστημα κανόνων και αξιών, έτσι ώστε:
Α) να αποφεύγονται εσωτερικές συγκρούσεις και φυγόκεντρες δυνάμεις, που απειλούν να διασπάσουν τους οργανικούς δεσμούς στην ομάδα, και
Β) να εξασφαλίζεται ένα πνεύμα ομαδικότητας και συνεργασίας που θα οδηγήσει στα επιθυμητά αποτελέσματα (επίτευξη στόχων της ομάδας).

Στο ερώτημα «πότε πετυχαίνει τους στόχους της μια ομάδα ανθρώπων;» υπάρχουν αρκετές απαντήσεις. Συνέχεια